شیمی وزندگی
شاید برای برخی مصرفکنندگان این سوال پیش آید که آیا واقعا آب معدنی مزایای بیشتری نسبت به آب لولهکشی دارد؟
آب معدنی همان آب چشمه است که با عبور از طبقات و لایههای کوهها به طور طبیعی تصفیه شده و هنگامی که به سطح زمین میرسد، به جوش و خروش درمیآید و هوا و اکسیژن فراوانی را دریافت میکند. این آب به دلیل املاح معدنی نظیر کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم دارای طعم و مزه بهتری نسبت به آب لولهکشی است و میتواند تا حدودی تامینکننده نیازهای بدن باشد. البته از آنجا که سدیم حضور قوی در اغلب آبهای معدنی دارد، مصرف زیاد آن برای کسانی که دچار فشار خون هستند، کمتر مناسب بوده یا اصلا توصیه نمیشود.
معمولا برای ضدعفونی کردن این نوع آبها از روش کلر زدن استفاده نمیشود و در عوض از روشهای فیلتراسیون، ضدعفونی کردن با ازن و اشعه مادون قرمز استفاده میشود که احتمال دارد در هنگام کاربرد نامناسب برخی اشعهها، ترکیبات مضر بطری به درون آب منتقل شده و زمینه افت املاح آب را فراهم سازد.
از طرفی نوشیدن همیشگی و دائم آبهای معدنی به سبب وجود نیترات، نیتریت، سرب، کادمیوم و جیوه برای سلامتی زیانبخش هستند لذا با توجه به این که دریافت نیترات و نیتریت از طریق استفاده از غذاهای حاضری معمولا در رژیم غذایی افراد بالاست و همچنین به دلیل آن که برخی از این آبها بویژه انواعی که از آبهای پاییندست تهیه میشوند، در معرض آلوده شدن به فاضلاب، انواع کودها و آفتکشها و نیز فلزات سنگین هستند، لذا مصرف زیاد آب معدنی توصیه نمیشود. نکته دیگر آن که درصد املاح برخی از آبهای معدنی بیش از حد نیاز بوده، بنابراین میتواند خطر بروز سنگ کلیه را در افراد مستعد افزایش دهد.
چند توصیه
از مصرف بیش از حد آب معدنیهای گازدار بپرهیزید؛ چراکه گاز دیاکسیدکربن میتواند به مینای دندان صدمه زده و برای افراد دچار ریفلاکس و نفخ مخاطرهآمیز باشد.
از خرید آب معدنیهای یخزده یا بطریهایی که پشت شیشه مغازهها در مجاورت تابش مستقیم نور خورشید هستند، اجتناب کنید؛ چرا که درجه حرارتهای بسیار بالا و پایین میتواند موجب انتقال ترکیبات مضر بطری به درون آب شوند و زمینه افت املاح آب را فراهم سازد لذا اگر در هنگام نوشیدن این نوع آبها مزههای عجیب و طعم پلاستیک را احساس کردید، مطمئن باشید که حلالهای شیمیایی دیواره بطری در آب حل شدهاند.
از پر کردن مجدد بطریهای آب معدنی با آب شهری یا موادی مثل آبغوره، ترشی، سرکه و آبلیمو خودداری کنید؛ چرا که مواد اسیدی و بازی میتوانند با دیواره قوطیهای پلاستیکی فعل و انفعالات نامطلوبی ایجاد کرده و موجب سمی و سرطانزا شدن محصولات داخل بطری شوند.
طلا و جواهر، پس از استفاده طولانی مدت در اثر مجاورت با بدن کثیف شده و دیگر رنگ و جلای اولیه ی خود را از دست میدهد. یکی از راحتترین روشهای شست وشوی آنها، خیساندن این زینتیهای ارزشمند درون کاسهای حاوی محلولی از آب و مایع ظرفشویی است. گرم بودن آب برای زدودن چربیها ضروری است.
تمیز کردن طلا
شما میتوانید طلاهای خود را چند دقیقهای در محلولی از آب و مایع ظرفشویی و یا پودر لباسشویی قرار دهید و محلول را به همراه طلای داخل آن بر روی اجاق گاز، جوش بیاورید به این صورت جرمهایی که در لابهلای طلاها و جود دارند به راحتی خارج میشود. لازم به ذکر است این روش برای شست وشوی جواهرات توصیه نمیشود. پس از خروج طلاها و یا جواهرات از محلولها، آنها را با برسی کوچک یا مسواک تمیز کنید؛ سپس آنها را آبکشی کرده و بر روی حولهای قرار دهید. برای خشک کردن سریع طلاها و جواهرات از سشوار استفاده کنید.
براق کردن طلا و جواهر
برای براق کردن طلا و جواهر پس از خشک کردن دو روش وجود دارد:
1- مقداری خاک ارّه از نجاریها تهیه کرده و طلا و جواهرات را درون خاک اره فرو کنید. سپس با خاک ارّه سطح آنها را مالش دهید. پس از پاک کردن طلا و جواهر از خردههای چوب، شفافیت و برق چشمگیری را مشاهده میکنید.
2- روش دوم استفاده از چرم و یا پاراچه ی نخی است. با مالش دادن یکی از آنها بر روی سطح طلا، برق و جلای خاصی ایجاد میشود.
نحوه تشخیص اصل یا تقلبی بودن طلا
در میان شهرهای ایران، تهران و اصفهان بیشترین اندوخته طلا را دارند.
انگیزه ذخیره طلا در بین ایرانیان طی سالهای اخیر دچار تحول و دگرگونی شده است. سالهای گذشته به دلیل وضعیت اقتصادی خاص ایرانیان طلا را به عنوان سرمایه و پسانداز ذخیره میکردند چرا که معمولاً کمتر دچار نوسانات شدید میشد. اما اخیراً با نوعی بیثباتی که دامنگیر اوضاع اقتصادی شده دیگر کمتر کسی به طلا به عنوان سرمایه و پسانداز نگاه میکند و بیشتر از طلا و جواهر برای تزیین و زیبایی و مد استفاده میشود.
اصل یا تقلبی؛ مسئله این است!
اگر به طلا فروشی مراجعه میکنید تا محصول طلایی را بخرید، این امکان که خودتان مطمئناً و 100 درصد بتوانید تشخیص دهید طلایی که قصد خریدار آن را دارید، اصل است یا تقلبی، وجود ندارد. حتی بعضی از طلافروشان به این قضیه اعتراف میکنند که با وجود گذراندن دورههای فنی تشخیص و تمیز طلا و یا کسب اطلاعات از افراد باتجربه همصنف خود باز هم امکان خطا در تشخیص اصل بودن بعضی از اجناس طلا، وجود دارد.
حقیقت این است که هر طلافروشی با صدور فاکتور برای محصول طلا، طلای خریداری شده را تضمین کرده و در قبال اصلی یا تقلبی بودن، آن مسئول است. یک طلا فروش در این زمینه چنین اظهار نظر میکند: تشخیص اصل یا تقلبی بودن در اکثر موارد توسط خریداران امکانپذیر نیست. اما ما در مقابل فاکتوری که به شما ارائه میکنیم، مسئولیت داریم و باید به اتحادیه طلا و جواهر پاسخگو باشیم.
طلا فروش دیگری در این زمینه میگوید: فاکتوری که به شما ارائه میشود، معتبر است. با این حال در صورت هرگونه مشکل، طلا فروش صادر کننده فاکتور در صورت شکایت شما و تأیید اصل نبودن جنس طلا باید پاسخگو باشد.
کوروش گوهربین- رئیس اتحادیه و طلا و جواهر- در این زمینه معتقد است: معمولاَ طلاهای همه واحدهای طلافروشی هر 2 ماه یکبار توسط بازرسان اتحادیه طلا و جواهر کنترل و نمونهبرداری میشود تا طلای تقلبی ساخته نشود. علاوه بر آن در فاکتور فروش قید میشود که عیار طلا 18 است و مارک سازنده طلا نیز مشخص است که نشاندهنده هویت فروشنده آن است.
وی در زمینه تمهیداتی در زمینه بالا بردن ضریب اطمینان ملاک تشخیص خریداران میافزاید: با مؤسسه استاندارد هماهنگ شده تا در آیندهای نزدیک علاوه بر انگ 750 که درون محصول حک میشود، انگی استاندارد (کدی از طریق مؤسسه استاندارد) نیز به خود تولیدکنندگان داده شود که این انگ نیز علاوه بر انگ 750، درون محصول حک شود. ادامه مطلب...
نوشته شده توسط محمدسرحدی در شنبه 90/4/4 و ساعت 9:52 عصر | نظرات دیگران()
آغاز کیمیاگری اسلامی با اسامی مردانی همراه است که احتمالا خود کیمیاگر نبودهاند، اما با گذشت زمان و فرارسیدن قرن دهم میلادی ، کیمیاگران شهیری از میان آنان برخاستند که علاوه بر تفکراتشان ، نوشتارهای کاملا جدید و نوینی خلق کردند.
امام جعفر صادق علیه السلام (148 ـ 82 هـ . ق. / 770 ـ 705 م.)
محضر پر فیض حضرت امام صادق (ع) ، مجمع جویندگان علوم بود. با دانش پژوهی که به محفل آن حضرت راه مییافت از خرمن لایزال دانش او بهره مند میشد. در علم کیمیا ایشان نخستین کسی بودند که عقیده به عناصر چهارگانه (عناصر اربعه) آب ، آتش ، خاک و باد را متزلزل کردند. از فرمودههای ایشان است که : «من تعجب میکنم مردی چون ارسطو چگونه متوجه نشده بود که خاک یک عنصر نیست. بلکه عنصرهای متعددی در آن وجود دارد.» ایشان هزار سال پیش از پرسینلی ، لاووازیه و ... دریافته بود که در آب چیزی هست که میسوزد (که امروزه آن را هیدروژن مینامند).
از امام صادق (ع) ، رسالهای در علم کیمیا تحت عنوان «رسالة فی علم الصناعة و الحجر المکرم» باقیمانده که دکتر «روسکا» آن را به زبان آلمانی ترجمه و در سال 1924 آن را تحت عنوان «جعفر صادق امام شیعیان ، کیمیاگر عربی» در «هایدبرگ» به چاپ رسانده است. به عنوان مثال و برای آشنایی با نظرات حضرت صادق (ع) در شیمی ، خلاصهای از بررسی دکتر «محمد یحیی هاشمی» را در ذیل درج میکنیم:
از شرحی که امام صادق (ع) برای اکسید میدهد، چنین معلوم میشود که اکسید جسمی بوده که از آن برای رفع ناخالصی در فلزات استفاده شده است. ایشان تهیه اکسید اصغر (اکسید زرد) را از خود و آهن و خاکستر به کمک حرارت و با وسایل آزمایشگاهی آن دوره ، مفصلا شرح داده و نتیجه عمل را که جسمی زرد رنگ است، اکسید زرد نام نهادهاند. این شرح کاملا با فروسیانید پتاسیم که جسمی است زرد رنگ به فرمول Fe(CN)6] K4] منطبق است و ... . نتیجه عمل بعد از طی مراحلی ایجاد و تهیه طلای خالص است. امروزه نیز از همین خاصیت سیانور مضاعف طلا و پتاس برای آبکاری با طلا استفاده میشود.
جابر بن حیان (200 ـ 107 هـ . ق / 815 ـ 725 میلادی)
جابربن حیان معروف به صوفی یا کوفی ، کیمیاگر ایرانی بوده و در قرن نهم میلادی میزیسته و بنا به نظریه اکثریت قریب به اتفاق کیمیاگران اسلامی ، وی سرآمد کیمیاگران اسلامی قلمداد میشود. شهرت جابر نه تنها به جهان اسلام محدود نمیشود و غربیها او را تحت عنوان «گبر» میشناسند.ابن خلدون درباره جابر گفته است:
جابربن حیان پیشوای تدوین کنندگان فن کیمیاگری است.
جابربن حیان ، کتابی مشتمل بر هزار برگ و متضمن 500 رساله ، تالیف کرده است. «برتلو» شیمیدان فرانسوی که به «پدر شیمی سنتز» مشهور است، سخت تحت تاثیر جابر واقع شده و میگوید: «جابر در علم شیمی همان مقام و پایه را داشت که ارسطو در منطق .» جورج سارتون میگوید: «جابر را باید بزرگترین دانشمند در صحنه علوم در قرون وسطی دانست.» اریک جان هولیمارد ، خاورشناس انگلیسی که تخصص وافری در پژوهشهای تاریخی درباره جابر دارد، چنین مینویسد:
جابر شاگرد و دوست امام صادق (ع) بود و امام را شخصی والا و مهربان یافت؛ بطوری که نمیتوانست از او جدا ولی بی نیاز بماند. جابر میکوشید تا با راهنمایی استادش ، علم شیمی را از بند افسانههای کهن مکاتب اسکندریه برهاند و در این کار تا اندازهای به هدف خود رسید. برخی از کتابهایی که جابر در زمینه شیمی نوشته عبارتند از : الزیبق ، کتاب نارالحجر ، خواص اکسیرالذهب ، الخواص ، الریاض و ... .
وی به آزمایش بسیار علاقمند بود. از این رو ، می توان گفت نخستین دانشمند اسلامی است که علم شیمی را بر پایه آزمایش بنا نهاد. جابر نخستین کسی است که اسید سولفوریک یا گوگرد را از تکلیس زاج سبز و حل گازهای حاصل در آب بدست آورد و آن را زینت الزاح نامید. جابر اسید نیتریک یا جوهر شوره را نیز نخستین بار از تقطیر آمیزهای از زاج سبز ، نیترات پتاسیم و زاج سفید بدست آورد.